Een op het eerste gezicht mooie banengroei in de VS: in januari kwamen er 243.000 banen bij, terwijl de meeste analisten slechts op 150.000 rekenden. De werkloosheid daalde naar 8,3 procent, maar daar zit een flinke adder onder het gras. Analisten reageerden zonder uitzondering euforisch. `Ondubbelzinnig positief`, aldus ING econoom Rob Carnell. Helaas blijkt dat beeld niet te kloppen...
Uit de statistieken verdwenen
Natuurlijk is het zonder meer positief dat de korte termijn banengroei voorlopig doorzet. Zo voegde de dienstensector 176.000 banen toe, en de industrie 50.000. De daling van de officiële werkloosheid is echter grotendeels veroorzaakt doordat maar liefst 1,2 miljoen Amerikanen de zoektocht naar een baan opgaven en uit de statistieken verdwenen. Ook zijn de banencijfers vertekend, door de stijging van het aantal werkuren van 55-plussers, om het hoofd boven water te houden.
Dertigjarig dieptepunt participatiegraad
Dat een steeds grotere groep van Amerikanen geen deel maar uitmaakt van de arbeidsmarkt wordt pijnlijk duidelijk in de participatiegraad. Dit is de belangrijkste indicator voor de lange termijn trend en die zakte in januari scherp naar 63,7 procent, een dertigjarig dieptepunt. De onderliggende fundamentals verslechteren nog steeds, vreemd dat je dat vrijwel nergens leest. Sterker nog, Carnell van ING ziet al een Amerikaanse renteverhoging in het verschiet liggen.